Herbata

Herbata

Herbata, przez cały czas swojej trwającej od ponad 5000 lat historii, była uważana za lekarstwo czy wręcz panaceum na różne dolegliwości, a ceremonia jej parzenia stała się prawdziwym rytuałem.

Herbata uosabiała zawsze szyk i elegancję, zarówno jako wykwintny napój podawany na dworach starożytnych władców Chin, jak również jako napój artystów i poetów, którzy postrzegali ją jako wyraz prawdziwej filozofii życia.


Legenda opowiada o chińskim cesarzu Shen Nungu, który miał zwyczaj odświeżać się podczas długich wędrówek źródlaną wodą podgrzewaną nad ogniskiem. Pewnego dnia, około 2737 roku p.n.e., kiedy woda się gotowała, spadło do niej kilka liści z drzewa Camelia Sinensis i natychmiast powietrze wokół wypełniło się przyjemnym zapachem. Cesarz był tym tak zachwycony, że rozkazał odtąd uprawiać tę roślinę.


Chiny mogą pochwalić się bezspornym pierwszeństwem w kwestii odkrycia herbaty, jak i stworzenia całej filozofii związanej ze sztuką jej parzenia, która pomimo głęboko zakorzenionej tradycji, uległa kilku zmianom. W dynastii Tang (618-907 n.e.) te cenne liście były po prostu w całości gotowane; w dynastii Song (960-1279 n.e.) były drobno mielone i wrzucane do gotującej wody; we wspaniałym okresie panowania dynastii Ming (1368-1644 n.e.) herbatę zaczęto przyrządzać jako aromatyczny napar.

Herbata to zapach Wschodu i opowieści cesarzy, oszlifowane upływem czasu,
to legenda, która uwodzi nas w jej aromacie.
Herbata jest radością poświęcenia chwili dla siebie…